Een herinnering aan Sinterklaas

Vooruit een klein stukje dan maar op deze voor mij vreemde computer. Niet dat ik het niet ontzettend waardeer, dat Stuntmantel zomaar zijn laptopje aan ons uitleent, maar ja, ik moet altijd zo wennen als er ook maar iets verandert in het dagelijkse leven. Zit er iemand op mijn lievelingsplaatsje in de huiskamer – ik zal er niks van zeggen, maar toch…..- voel ik mij eigenlijk al wat ontheemd en zo ook met allerlei andere dingen. Het liefst had ik dat alles, echt alles, altijd en immer bij het oude zou kunnen blijven Tenminste ……in het algemeen dan.

Enfin, over Sinterklaas dus. Toen ik nog een klein  meisje was, met 3 (drie!) broers en één zusje, mochten wij af en toe onze schoentjes zetten. Mijn moeder zag er op toe, dat er hooi was voor het paard en een wortel en een bak met water en voor de Sint en zijn Piet iets te drinken (weet niet meer, wat, geen borrel in ieder geval, haha) en voor beiden een appel. Dat laatste heeft op mij de meeste indruk gemaakt. Dat ’s ochtends het hooi weg was en de wortel en het water, logisch, maar dat de appels ook daadwerkelijk waren genuttigd, dat konden wij duidelijk aan de schillen zien, een bordje met 2 gebruikte mesjes en hele lange appelschillen. Geweldig, vond ik dat. De Sint had vast wel een kwartier  nodig gehad om die appel te schillen en te eten en was dus echt zo lang in ons huis geweest. Er lag ook altijd een briefje bij, waarin hij voor alles hartelijk bedankte, ook namens het paard. Verder schreef hij of wij nog wat braver konden zijn en ik als oudste een of ander voorbeeld moest geven, maar dat deed niks aan mijn geluksgevoel af; ik voelde mij bevoorrecht. O ja, meestal zat er een muis of zo bij, geen echte helaas maar je kunt niet alles hebben.

Ik moest hier opeens aan denken toen ik deze zondag samen met Mare en Rein wat  in mijn schoentje kreeg.

Comments

[Geplaatst door: lien]

Zo zie je maar Thérèse, het lukt best: op een geleende laptop een stukje schrijven!
Ik heb het trouwens ook hoor, vooral wat mijn lievelingsplekje betreft. Jongste dochter gaat daar vaak uitgebreid zitten met haar hele hebben en houwen. En dan moet ik het zelfs zónder fatsoenijk leeslicht doen. 't Is toch wat...

Maar wat een mooie Sinterklaasherinneringen. Die appels, wat lief.

[Geplaatst door: Wieneke]

Ik zie ze gezellig samen zitten, Sint en Piet, om op hun gemakje die appeltjes te schillen en dan tegelijkertijd het briefje te schrijven. Nóg braver? Jemig, dat kán toch bijna niet :-)

[Geplaatst door: Thérèse]

@Lien: Oh,gelukkig! Ben ik niet zo gek als ik wel eens denk. Ja, die appels...daarom geloof ik nog steeds in Sinterklaas.

[Geplaatst door: Thérèse]

@Wieneke: Ja, dat zag ik ook helemal voor mij; dus hij bestaat toch echt, denk je niet?

[Geplaatst door: Renesmurf]

Wij hoefden nooit een wortel neer te leggen, dat deden andere kinderen allemaal al! Dat herinner ik me nog.

[Geplaatst door: Laurent]

Maar ben je nou uiteindelijk wel een beetje braaf geworden?

[Geplaatst door: nanos]

@Laurent
Natuurlijk is Thérèse braaf geworden!
Ze heeft toch iets in haar schoen gekregen

[Geplaatst door: HUUB]

ach ja, op een laptop... heerlijk toch... en ja iedereen heetf zo zijn eigen herinneringen aan sint...

[Geplaatst door:]

Wow, buitenkansje! Wad had je in je schoen?

[Geplaatst door: aargh]

Sorry, mijn naam was eraf gevallen

[Geplaatst door: Thérèse]

@Aargh: Een muis van chocola met een broekje aan. Hij is nu op.

[Geplaatst door: Het Paard van Sinterklaas]

Ja, die appeltjes van Treesje herinner ik mij nog! Naast mijn wortel kreeg ik van de Sint weleens een partje.
Ik begreep van een ander weblog dat je belangstellend was hoe het met me ging, Thérèse? Nou, goed hoor, alleen ben ik dit jaar wat minder goed getraind dan vorige jaren. Dat is mijn eigen schuld, hoor. Ik kon me maar moeilijk losscheuren van mijn zomer-onderduikadres. Verschillende trainingsnachten heb ik eigenhoevig afgezegd. "Vind Piet dat wel goed?" vroeg C. (mijn onderduikvader), toen ik weer eens had afgezegd.
"Eh ... ja," zei ik, naar waarheid, maar voegde er toch eerlijkheidshalve aan toe: "Ik heet ook Piet."
"Jij heet toch Amerigo!"
"Welnee, dat is mijn televisienaam."
"Vindt de Sint dat niet lastig, dat jij ook al Piet heet?"
"Nee hoor, hij noemt mij Peerke."
"Net als Peerke Donders?"
"Nee," zei ik verrast, "hij noemt mij Donders Peerke, omdat ik zo eigenwijs kan zijn."
Ik ben blij dat je de muis met het broekje leuk vond, Thérèse.

[Geplaatst door: Thérèse]

Hahaha, Donders Peerke, veel leukere naam dan Amerigo!!! Zeker ben jij een donders peerke, want hier, in B. heb jij nota bene de Sint eraf geschud. Men zei dat het zadel niet goed vast zat.....ge zijt ne grapjas, gij!
Maar intussen ben ik geweldig blij weer van je te horen, maar niet te veel spijbelen, hoor!
Een lekker aaitje over je lieve en zachte neusje!!!!!!!
p.s. Ik was heel blij met de gebroekte muis en o ja, ook nog een gouden munt; die bewaar ik nog maar een tijdje; je weet maar nooit in deze crisistijd.
Dag lief Paard van Sinterklaas.
groetjes ook aan C. en I.

[Geplaatst door: hanscke]

Ja, leuke herinneringen komen weer boven als je het feest weer (her)beleeft met de kleinkinderen

[Geplaatst door:]

Heb ik ook, hoor. Hoe ouder je wordt hoe meer je vast wilt houden aan de dingen zoals ze zijn. Leuk die herinnering aan schoentje zetten. Ik was zogenaamd altijd stout geweest (was al ongelovig), maar mocht als kind nog wel een schoen zetten. Dan kreeg ik een zakje zout en mijn zusje een kikker of muis. Dat vond ze prachtig. Kreeg ik in de keuken van mijn moeder stiekem een muis in m'n hand gestopt... En dat spelletje vond ik nou weer leuk.

[Geplaatst door: martijn]

Het is uit! De Kapellekensbaan van Louis Paul Boon heb ik het over. Wel een worsteling, maar ochjezustoch wat een goed boek! Ik heb het uiteindelijk maar meegenomen naar kantoor, en heb het net vier minuten geleden uit. Ik dacht: ik zeg het maar even. Alles goed daar? Hebben jullie weer een bruikbare computer nu?

[Geplaatst door: fialas]

@Paard van Sinterklaas:: verrek, is het alweer zover? Ik moet er vannacht ook maar eens op uit om een muis te vangen voor in de schoen van mijn vrouwtje.
Snobbel.

[Geplaatst door: Thérèse]

@Martijn: De Kapellekensbaan; moet ik toch ook eens proberen dan als het zo'n allejezusgoed boek is. Wij hebben weer een bruikbare computer, gelukkig maar!

[Geplaatst door: Thérèse]

@Snobbel: Ja, doe je best! Een kikker mag ook, maar een muis is leuker met die lange staart.
Dank voor je hulp, namens het paard van Sinterklaas.